در پی پرسش‌های چندین مشتری، این موضوع را دقیق‌تر بررسی کرده‌ایم و در ادامه به جنبه‌های فنی این نامه می‌پردازیم؛ با این حال، این مطلب مشاورهٔ حقوقی نیست.
در بند دوم ادعا شده است: «موکل من پس از بازدید از وب‌سایت شما متوجه شد که شما بدون رضایت او، نشانی IP او یعنی 212.95.5.xxx را به یکی از شرکت‌های زیرمجموعهٔ گروه آمریکایی «Alphabet Inc.» («Google») ارسال کرده‌اید. »
این ادعا به دلایل زیر درست نیست:
تمام نشانی‌های IP ذکرشده در نامه، پویا و از نوع NAT متعلق به Magenta / Telering هستند. از نظر فنی، این یعنی چندین اتصال اینترنت با نشانی‌های IP خصوصیِ مشتریان مختلف، پشت یک نشانی IP قرار دارند؛ بنابراین، بر اساس این نشانی IP نمی‌توان خودِ مشتری را شناسایی کرد.
برای تمام فونت‌هایی که از Google درخواست می‌شوند، اطلاعات مربوط به ذخیره‌سازی در حافظهٔ نهان وجود دارد. یعنی اگر کاربری از وب‌سایتی بازدید کند که از یکی از این فونت‌ها استفاده می‌کند، آن فونت به مدت ۳۶۵ روز روی رایانهٔ او (در حافظهٔ نهان مرورگر) ذخیره می‌شود و هنگام بازدید از وب‌سایت بعدی، دیگر از سرور Google بارگیری نمی‌شود.
تمام درخواست‌های مربوط به Google Cloud و محتوای ایستای آن، یعنی تصاویر، CSS، فونت‌ها، جاوااسکریپت‌ها، نقشه‌ها و موارد مشابه، از طریق سرویسی به نام Anycast-DNS به نزدیک‌ترین مرکز داده هدایت می‌شوند. در مورد ما، برای درخواست‌هایی که از اتریش ارسال می‌شوند، این مرکز معمولاً در فرانکفورت است. (fra16s53-in-f3.1e100.net [142.250.185.227])
این سرورها مشمول مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR) هستند و تنها با رضایت می‌توانند داده‌ها را در اختیار اشخاص ثالث قرار دهند. طبق اعلام Google، سوابق دسترسی فقط به‌صورت ناشناس ذخیره می‌شوند تا با رعایت مقررات حفاظت از داده‌ها خدمات خود را ارائه کند.تصاویر صفحهٔ درج‌شده در نامه، صرفاً استفاده از خدمات Google و نمایی از وب‌سایت را نشان می‌دهند، اما مشخص نمی‌کنند که آیا واقعاً داده‌ای منتقل شده است یا خیر. در خصوص انتقال داده‌ها، به بندهای ۲ و ۳ مراجعه کنید.
به دلایل یادشده، این ادعاها بسیار تردیدبرانگیزند. همچنین با بررسی فایل‌های گزارش یک سرور میزبانی که وب‌سایت‌های چندین مشتری روی آن قرار داشت، متوجه شدیم که این میزبان‌های متفاوت و بی‌ارتباط با یکدیگر، با فاصله‌های زمانی چند میلی‌ثانیه بازدید شده‌اند.
چنین رفتاری، از جمله تهیهٔ تصاویر صفحه، تنها از طریق خودکارسازی با استفاده از خزندهٔ وب و، برای مثال، ابزارهای آزمون واحد Google یا Mozilla امکان‌پذیر است. فراخوانی‌های لازم برای این کار در صفحهٔ زیر مستند شده‌اند:
استفاده از مرورگر بدون رابط گرافیکی برای تهیهٔ تصویر از صفحات وب
مستندات API مرورگر Google Chrome
تصاویر صفحهٔ درج‌شده در نامه احتمالاً با نسخهٔ بدون رابط گرافیکی Google Chrome تهیه شده‌اند؛ محصولی از Google و شرکت مادر آمریکایی آن، Alphabet Inc ...
استفاده از محتوای Google به دلیل سرعت بالای سرورهای آن، روشی رایج برای افزایش سرعت وب‌سایت‌هاست و از آنجا که داده‌ها از سرورهای اروپایی ارائه می‌شوند، نباید نقض مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (DSGVO) محسوب شود.
نکتهٔ دیگری که در این نامه بسیار تعجب‌برانگیز است و بوی فیشینگ در مقیاس گسترده می‌دهد، نبودِ شمارهٔ پیگیری برای واریز مبلغ خسارت است. از دریافت‌کننده خواسته شده هنگام واریز فقط عبارت «سازش» را وارد کند؛ بنابراین نمی‌توان پرداخت را به‌طور مشخص به پروندهٔ موردنظر مرتبط کرد.
این نامه‌های انبوه با استفاده از یکی از خدمات پست اتریش (Österreichische Post) ارسال شده‌اند:
ارسال نامه آنلاین Post.at
اطلاعات بیشتر و تازه‌ترین اخبار دربارهٔ این پرونده در: