რამდენიმე კლიენტის მომართვის საფუძველზე ეს შემთხვევა უფრო დეტალურად შევისწავლეთ და ქვემოთ წერილის ტექნიკურ ასპექტებს განვიხილავთ. თუმცა, ეს არ წარმოადგენს იურიდიულ კონსულტაციას.
მეორე აბზაცში ნათქვამია: „თქვენს ვებსაიტზე შესვლის შემდეგ ჩემმა მარწმუნებელმა აღმოაჩინა, რომ თქვენ მისი თანხმობის გარეშე მისი IP მისამართი 212.95.5.xxx ამერიკული კონცერნის „Alphabet Inc.“ ერთ-ერთ კომპანიას („Google“) გადაეცით. “
ეს მტკიცება არასწორია შემდეგი მიზეზების გამო:
წერილში მითითებული ყველა IP მისამართი Magenta / Telering-ის დინამიკური და NAT IP მისამართია. ტექნიკურად ეს ნიშნავს, რომ ამ IP მისამართის უკან სხვადასხვა კლიენტის რამდენიმე ინტერნეტკავშირია, თითოეული თავისი კერძო IP მისამართით. შესაბამისად, ამ IP მისამართის საფუძველზე თავად კლიენტის ვინაობის დადგენა შეუძლებელია.
Google-იდან მოთხოვნილ ყველა შრიფტს ქეშირების ჩანაწერი აქვს. ეს ნიშნავს, რომ თუ მომხმარებელი ეწვევა ვებსაიტს, რომელზეც კონკრეტული შრიფტია გამოყენებული, ეს შრიფტი კომპიუტერში (ბრაუზერის ქეშში) 365 დღით ინახება და შემდეგ ვებსაიტზე გადასვლისას Google-ის სერვერიდან ხელახლა აღარ იტვირთება.
Google Cloud-ისა და მისი სტატიკური რესურსების — სურათების, CSS-ის, შრიფტების, JavaScript-ის სკრიპტების, რუკებისა და სხვა მსგავსი მასალების — ყველა მოთხოვნა სერვისის — Anycast-DNS — მეშვეობით უახლოეს მონაცემთა ცენტრში იგზავნება. ჩვენს შემთხვევაში, როდესაც მოთხოვნა ავსტრიიდან იგზავნება, ეს, როგორც წესი, ფრანკფურტია. (fra16s53-in-f3.1e100.net [142.250.185.227])
ამ სერვერებზე ვრცელდება მონაცემთა დაცვის ზოგადი რეგულაცია (GDPR) და მათ მონაცემების მესამე პირებისთვის გადაცემა მხოლოდ თანხმობის საფუძველზე შეუძლიათ. Google-ის ინფორმაციით, წვდომის ჩანაწერები მხოლოდ ანონიმიზებული სახით ინახება, რათა მონაცემთა დაცვის მოთხოვნების დაცვით უზრუნველყონ თავიანთი სერვისების მუშაობა.წერილში მოყვანილი ეკრანის ანაბეჭდები მხოლოდ Google-ის ინტეგრაციასა და ვებგვერდის გამოსახულებას აჩვენებს, თუმცა არ ადასტურებს, მოხდა თუ არა მონაცემების რეალური გადაცემა. მონაცემების გადაცემასთან დაკავშირებით იხილეთ მე-2 და მე-3 პუნქტები.
ზემოაღნიშნული მიზეზების გამო ეს მტკიცებები სერიოზულ ეჭვს იწვევს. ჰოსტინგის სერვერის ჟურნალის ფაილების გაანალიზების შემდეგ, რომელზეც რამდენიმე კლიენტის ვებგვერდია განთავსებული, დავადგინეთ, რომ ამ სხვადასხვა, ერთმანეთთან დაუკავშირებელ ჰოსტებზე წვდომა მილიწამების ინტერვალით ხორციელდებოდა.
ასეთი მოქმედებები, ეკრანის ანაბეჭდების გადაღების ჩათვლით, მხოლოდ ავტომატიზაციის გზითაა შესაძლებელი — ვებკრაულერისა და, მაგალითად, Google-ის ან Mozilla-ს მოდულური ტესტირების ხელსაწყოების გამოყენებით. შესაბამისი გამოძახებები აღწერილია ამ ვებგვერდზე:
გრაფიკული ინტერფეისის გარეშე მომუშავე ბრაუზერის გამოყენება გვერდების ეკრანის ანაბეჭდების გადასაღებად
Google Chrome API-ის დოკუმენტაცია
წერილში მოყვანილი ეკრანის ანაბეჭდები, სავარაუდოდ, Headless Google Chrome-ის გამოყენებითაა შექმნილი — ეს Google-ისა და მისი ამერიკული კორპორაციის, Alphabet Inc-ის პროდუქტია ...
Google-ის კონტენტის გამოყენება, მისი სწრაფი სერვერების წყალობით, ვებგვერდების მუშაობის დასაჩქარებლად გავრცელებული პრაქტიკაა და არ უნდა ჩაითვალოს მონაცემთა დაცვის ზოგადი რეგლამენტის (DSGVO) დარღვევად, რადგან მონაცემების მიწოდება ევროპული სერვერებიდან ხდება.
ამ წერილში კიდევ ერთი მეტად გასაკვირი გარემოება, რომელიც ფართომასშტაბიან ფიშინგზე მიანიშნებს, ისაა, რომ ზიანის ანაზღაურების თანხის გადასარიცხად საქმის საიდენტიფიკაციო ნომერი მითითებული არ არის. გადარიცხვის დანიშნულებაში მხოლოდ „მორიგება“ უნდა ჩაიწეროს, რაც გადახდის კონკრეტულ საქმესთან ცალსახად დაკავშირებას შეუძლებელს ხდის.
ეს მასობრივი წერილები Österreichische Post-ის სერვისის მეშვეობით გაიგზავნა:
წერილების გაგზავნა ონლაინ Post.at
დამატებითი ინფორმაცია და უახლესი ამბები ამ საქმის შესახებ იხილეთ: